باید اوائل قرن ۱۸ میلادی بوده‌ باشد، آنزمان که‌ بوی بدی در تمام خیابانهای شهر کلن پیچیده‌ و مردم را آزار می داده‌. بندرت در خانه‌ای توالت وجود داشته‌، مردم و حتی اعیان از گسترش امراض به‌ وحشت افتاده‌ بودند. مردم آشغال و زباله‌ خود را از پنجره‌ها به‌ بیرون کوچه‌ و خیابانها پرت می کردند. همه‌ جا بوی تعفن و آزاردهنده‌ای گرفته‌ بود.

یۆهان ماریا فارینا که‌ شامه‌ بسیار قوی داشت و می توانست به‌ خوبی انواع بو را تشخیص دهد و آنالیز نماید، بدنبال یافتن بوی معطر به‌ اقصا نقاط سفر می کند و تولید مواد معطر به‌ کار و پیشه‌ اصلی او بدل می شود.
فارینا سرانجام در پی آزمایش خود به‌ این ماده‌ خوش بو دست پیدا می کند و آنرا آب اورژینال کلن می نامد. „Farina Original Eau de Cologne“ بعداز این کشف بزرگ در تاریخ ۱۳ یولی ۱۷۰۹ جهان در جریان کار فارینا قرار گرفت. او برای اولین بار کارگاه‌ ادکلن سازی را در کلن افتتاح کرد. فارینا ادکلن های خود را برای شاهان می فرستاد و قیمت یک شیشه‌ ادکلن برابر بود با نصف حقوق سالانه‌ یک کارمند. نه‌ فقط شاهان و اعیان قرن ۱۸ بلکه‌ در قرنهای بعد نیز از توماس مان نویسنده‌ شهیر آلمانی گرفته‌ تا بیل کلینتون رئیس جمهور آمریکا مصرف کنندگان آب کلن ادکلن بوده‌اند. گفته‌ می شود ناپلئون بناپارت هر روز صبح ادکلن را روی سر و شانه‌های خود می پاشیده‌ و گوته‌ شاعر آلمانی همیشه‌ شیشه‌ ادکلن را روی میز کار خود داشته‌ تا سرمست از بوی ادکلن به‌ کار بپردازد

ادکلن اورژینال فارینا تنها مارک مطمئن برای عطر و بوی خوش ادکلن بود، اما در سال ۱۸۰۳ شخصی به‌ اسم ویلیام مولینس بدون توجه‌ به‌ حق فارینا این نام را بر روی تولیدات خود گذاشته‌ و حتی امتیاز آنرا به‌ ۳۰ نفر دیگر هم فروخت، این شخص از این راه‌ ثروت کلانی به‌ هم زد و ادکلن غیر اورژینال را هم معمول کرد. هرچند این عمل ویلیام مولینس غیر اخلاقی بود اما آن زمان چنین کاری ممنوع نبود و ثبت اسامی و مارک هم شناخته‌ شده‌ نبود. با گذشت ۸۰ سال از آن تاریخ برای اولین بار امتیاز ادکلن فارینا در آلمان به‌ ثبت رسید. امضاء روی شیشه‌های ادکلن نشانه‌ای از کیفیت و اورژینال بودن بوی عطر ادکلن فارینا می باشد. بعداز آن ویلیام ولینس می بایست نام ادکلن خود را عوض کند و او شماره‌ ساختمانی را که‌ در آن ادکلن هایش تولید می شود بر روی آن گذاشت .۴۷۱۱ ادکلن ۴۷۱۱ در سراسر جهان به‌ عنوان ادکلن اصلی شهر کلن بسیار از ادکلن اورژینال فارینا مشهورتر شده‌ است. و ادکلن ۴۷۱۱ امروز به‌ عنوان ادکلن اصلی شهر کلن در جهان پرآوازه‌ شده‌.  فارینا دیگر بازمانده‌ مردی در خانواده‌اش ندارد وآخرین بازمانده‌ خانواده‌ فارینا خانمی است به‌ نام ماریا که‌ این نام اورا به‌ یوهان ماریا فارینا پیوند می دهد. 

persisch.colognelife@arcor.de

بە امید دیدار در کلن

کلن لایف

کلیسای دم، قصرها، دروازه‌های تاریخی و بیشمار ساختمانهای نفیس به‌ تنهایی معرف شهر کلن نیستند، مردم این شهر معرف اصلی این شهر بوده‌ و هستند. این شهر در زمینه‌های فرهنگ، هنر، تجارت، صنعت، توریسم و رسانه‌ها شهره‌ عالم است و جزو چهارمین شهر بزرگ آلمان بشمار می آید.

کلن به‌ عنوان متروپول در ایالت نوردراین وستفالن قدمت تاریخی دارد. ۲۰۰۰ سال پیش این شهر پایتخت رومیان بوده‌ و حتا مدتی قیصر رم در این شهر زندگی میکرده‌. در قرون وسطی کلن یکی از مراکز بزرگ تجاری و بازرگانی بوده‌.

مردم شهر کلن در میان دیگر شهرهای آلمان و حتی اروپا مردمی خون گرمتر بوده‌ و بسیاری از هنرمندان و فرهنگسازان کلن پیشینه‌ غیر آلمانی دارند. بنابر شواهد تاریخی اصیلترین کلنی ها مهاجرین بوده‌اند، اینراهم باید گفت که‌ شهر کلن توسط رومی ها بنا شده‌ و در حقیقت بنیانگذاران اولیه‌ این شهرا آنان بوده‌اند.

 شایع است که‌ کلن در زمینه‌ خلافکاری و خرابکاری در صدر قرار دارد و این اشاره‌ای است به‌ سریالها و فیلمهای بسیار پلیسی که‌ در این شهر تولید می شوند. مراکز تلوزیونی RTL، WDR، vox، Sat1، TV Zentrum و بسیاری دیگر از فرستنده‌های رادیویی و تلوزیونی در این شهر قرار دارند و اصولا” شهر کلن به‌ عنوان شهر رسانه‌ها شهرت دارد. در این شهر بیش از ۶۰۰۰۰ نفر در زمینه‌ فیلم و تلوزیون فعال هستند.

 کلن در زمینه‌ فرهنگ و هنر هم دست بالا را دارد. در این شهر بیش از ۶۰ تئاتر دولتی و خصوصی، ده‌ها سینما، سیرک، موزه‌ و مراکز فرهنگی و بیش از ۶۰۰ مرکز فرهنگی و هنری وابسته‌ به‌ ۱۳۰ ملت غیر آلمانی وجود دارد، که‌ همه‌ در کنار هم در صلح و آرامش زندگی می کنند. ایرانی ها هم بخشی از مردم این شهر را تشکیل می دهند که‌ در زمینه‌های متنوع فعال هستند. جمعیت شهر در حال حاضر حدود یک ملیون نفر می باشد که‌ ۲۰% آن غیر آلمانی هستند و در این میان حدود ۱۰۰۰۰ ایرانی کلنی و یا کلنی های ایرانی در این شهر زندگی می کنند.

 همانطور که‌ گفته‌ شد کلن شهری است  با فضای باز برای همه‌ فرهنگها و همه‌ انسانها، در این شهر سالانه‌ دهها نوع فستیوال در زمینه‌ تئاتر، فیلم، موسیقی و دیگر هنرها برپا میشود، در این میان کارنوال زمستانی راین، کارنوالهای بهاری و تابستانی و کارنوال هموسیکسوالها. آتش بازی ماه‌ یونی و بسیاری دیگر از برنامه‌ها، این شهر را برای کلنی ها و توریستها جذاب و دیدنی کرده‌ است.

مردم کلن در کنار زبان استاندارد آلمانی به‌ لهجه‌ کلش هم صحبت می کنند. کلن لایف سعی خواهد کرد بازتابی در تمام زمینه‌های زندگی در این شهر باشد. صد البته‌ کلن لایف متعلق به‌ شماست و باید منعکس کننده‌  خواسته‌، نیازها و مشکلات و مسائل و کار و زندگی شما باشد. کلن لایف در تمام مراحل زندگی در این شهر همراه‌ شما خواهد بود، شما که‌ می خواهید خود را در آن ببینید.

امروز شنبە پنجم ژوئن سال ٢٠١٠ سینەدم بزرگترین سینمای شهر کلن مملو از آدم های است کە برخلاف هر روز در سال ،بە زبان کردی حرف می زنند، دلیل حضور جمعیت انبوە کردها در این مکان، اکران فیلم مستندی است بنام دختران فراموش شدە درسیم، کە کاری است مشترک از خانم نضهت و آقای کاظم گوندوغان . ٧٢سال قبل بعداز اعدام سید رضا درسیمی رهبر ملی و مذهبی کردها و قتل عام مردم منطقە درسیم توسط ارتش ترکیە، بسیاری از دختران و پسران این دیار بە نقاط دیگر ترکیە کوچ دادە شدند. پدر و مادران این بچەها اکثرا” کشتە و یا ناپدید شدند و هیچ وقت سراغی از آنها پیدا نشد. این دختران کە تنها بە زبان کردی تکلم می کردند، در شهرهای ترکیە تحت نظر نیروهای امنیتی ترکیە بە کار در خانەهای ترکها گماردە شدند. نضهت و کاظم گوندوغان بعداز گذشت بیش از ٧٠ سال سراغ این دختران را گرفتەاند و چندتائی از آنها را کە زندە ماندەاند بە جلو دوربین دعوت کردەاند، آنچە در این فیلم نشان دادە می شود شرح حال زندگی تراژیک این دختران دیروز و سالمندان امروز است. شدت رنج و آزار این دختران در طول تمام زندگی اشان آنچنان سخت بودە، کە بازگو کردن آن همان درد و همان احساس لگدمال شدە، را در جان و روح آنها تازە می کند.  اما در نگاە و حرفهای این زنان نوعی انرژی ، امید همراە با خندەها و بذلە گویها وجود دارد، کە بینندە را بە تحسین این زنان وامیدارد.  در کلام این زنان تنها شرح ماجرا وجود دارد و خبری از انتقام در میان نیست. این زنان کە علوی مذهب می باشند در فیلم بە زبان ترکی حرف می زنند، زنانی کە هیچ سوادی نداشتە و ندارند.

فیلم با استفادە از تکەهائی مستند از وقایع آن زمان، بخشی از طبیعت کردستان را نمایش می دهد. فیلم دختران فراموش شدە درسیم ابتدا با همین فیلمها و عکس های آن وقایع از جملە عکس شیخ رضا شروع می شود و صدایی زنانە بە روایت ماجرا می پردازد. سپس داستان با بازکردن گرە تکە پارچەای کە چیزی در آن گذاشتە شدە است ، ادامە پیدا می کند، اما بینندە آن شیئ درون تکە پارچە را نمی بیند. فیلم شاید از نظر هنری و پرداخت داستان هر کس و منتقدی را رازی نکند، اما بە عنوان یک سند تاریخی از جنایاتی کە در حق مردم کرد توسط دولت ترک و عثمانی انجام گرفتە است ، بسیار با ارزش خواهد بود. فیلم با بازکردن همان تکە پارچە و حرفهای یکی از دخترها بە پایان نزدیک می شود. مادر آن دختر قبل از مرگ بخشی از گیس خود را قیچی کردە بە دختر خود می دهد تا آنرا پیش خود نگە دارد، این تکە گیس قیچی شدە بعداز گذشت هفتاد سال بر جنایاتی کە اتفاق افتاد و جهان در برابر آن سکوت کرد گواهی می دهد. نضهت خود دختر کردی است کە از دانشگاە روانە زندانهای ترکیە می شود، او بعداز آزادی از طریق شرکت در دورەهای فیلم سازی جمعیت دفاع از حقوق بشر، اقدام بە تهیە فیلم های کوتاە می کند و دختران فراموش شدە درسیم اولین فیلم بلند اوست کە با استقبال بسیار خوب تماشاچی ها و مسئولین سازمانهای مختلف آلمانی شرکت کنندە در مراسم روبرو شد. فیلم دختران فراموش شدە درسیم سند دیگری است در کنار سند قتل عام ارامنە در همان زمان، کە توسط حکومت ترکیە انجام شد و هنوز می توان آنرا بە عنوان پروەندەای باز دید، شاید بشریت روزی این جنایت و مسببین آنرا محکوم کند. شاید!

کۆڵن لایف

در روزهای ۲۱ تا ۲۵ آوریل بیش از ۶۰۰۰۰ نفر از سراسر جهان از چهل و چهارمین نمایشگاه‌ جهانی هنر در کلن دیدن کردند. کلن لایف از آخرین روز نمایشگاه‌، که‌  یک روز آفتابی بود، گزارشی تصویری  حاوی ۷۰  تصویر برای شما تهیه‌ کرده‌ بود که‌ بعلت حجم زیاد عکسها تنها چند قطعه‌ را در اینجا مشاهد خواهید کرد.

کلن لایف: امروز شنبه‌ ۲۵ اردیبهشت(۱۵ ماه‌ ما‌ی ۲۰۱۰ )شهر کلن چهره‌ای دیگر داشت. میدان ابرت پلاتس در ساعت سه‌و نیم به‌وقت محلی مملواز انسانهائی بود که‌ به‌ زبان آلمانی باهم حرف نمی زدند، هرکدام پرچمی، عکسی، پلاکارتی در دست و طنابی به‌ گردن و شالی به‌ بازو داشتند. اگر به‌ میان مردم می رفتی می دیدی به‌ زبانهای فارسی، کوردی، ترکی، ترکمنی، گیلکی با هم حرف می زنند. در گوشه‌ و کنار و در داخل مردم بسیاری مشغول عکس و فیلم گرفتن بودند، از آنجمله‌ خبرگزاریهای آلمان و شبکه‌ یک تلوزیون. در قسمتی از میدان عکسهای جانباختگان روز یکشنبه‌ گذشته‌ ۱۹ اردیبهشت و بسیاری دیگر بر روزی زمین به‌ چشم می خورد. پرچمهای رنگارنگ از سبز تا پرچم سه‌رنگ شیروخورشید نشان و پرچم کردستان بخصوص در دست جوانان دیده‌ می شد. این اولین بار بود ایرانیان شهرهای کلن، وپرتال، بن، دوسلدورف، اسن، دورتموند و آخن با تفکرات متفاوت در کنار هم برای محکوم کردن جمهوری اسلامی ایران گرد هم می آمدند. از بلندگوی یکی از ماشینها سرودهائی به‌ زبان فارسی و کوردی بگوش می رسید. راس ساعت ۴ بعدازظهر کمیته‌ برگزارکننده‌ به‌ زبانهای آلمانی، فارسی و کوردی از شرکت کنندگان درخواست کردند، همه‌ همدگیر را در کنار هم قبول کرده‌ و راهپیمایی متحدانه‌ای برگزار کنند.

مردم که‌ از همه‌ قشرها و از همه‌ طیف های سنی بودند، در صف های ۷ تا ده‌ نفره،‌ به‌ راه‌ افتادند. جمعیت حدود ۲۰۰۰ نفر شعارهایی به‌ دو زبان آلمانی و فارسی در محکومیت رژیم اسلامی ایران، محکومیت اعدامها و تقاضای همبستگی و اتحاد با مبارزه‌ مردم در ایران، تکرار می کردند. مسیر طولانی ابرت پلاتس تا ایستگاه‌ مرکزی قطار بدین ترتیب طی شد. در میدان اصلی کلیسای مشهور دم، جمعیت انبوه‌ آلمانی و دیگران که‌ در مسیر خیابانها و در بالای میدان ایستاده‌ بودند، مورد خطاب تظاهرکننده‌ از طریق شعارها قرار گرفتند. بسیاری از آلمانی ها و توریست های همیشه‌ حاظر در این مکان به‌ عکس و فیلم برداری از تظاهرات مشغول بودند. در میدان دم میتینگ با سخنان نماینده‌ حزب چپ آلمان و نمایندگان گروهای مختلف ایرانی، کرد و آذربایجانی ادامه‌ پیدا کرد. این گردهمائی ساعت ۱۹ و ۳۰ دقیقه‌ به‌ پایان رسید. در طول برگزاری میتینگ برخی از سخنرانان به‌ زبان، فارسی، کردی ، آذری و آلمانی سخن گفتند، که‌ کاملا” تازگی داشت.  در این تظاهرات و متینگ بسیاری از کردهای ترکیه‌ و عراق نیز شرکت داشتند. نمایند پارلمان ایالت نوردراین وستفالن که‌ یک خانم کرد از حزب چپ آلمان بود، ضمن پشتیبانی از حرکت مردم ایران از دولت آلمان و پارلمان اروپا و دیگر سازمانهای اروپائی خواست به‌ دفاع و پشتیبانی از مبارزت مردم ایران برخیزند. مشابه‌ همین تظاهرات از طرف کردهای ترکیه‌ مقیم شهر دوسلدورف در همین روز با حضور بیش از ۵۰۰ نفر برگزار شد.

ایرانیان شهرهای نوردراین وستفالن روز شنبه‌ ۲۵ اردیبهشت تجربه‌ تازه‌ای را آزمودند، که‌ در صورت ادامه‌ و همکاری همه‌ جانبه‌ می تواند نوید روزهای بهتری باشد. در جریان تظاهرات امروز هیچ حادثه‌ ناگواری رخ نداد و پلیس نیز کمال همکاری را با راهپیمایان داشت.

حزب دمکرات مسیحی CDU بیش از ده‌ درصد از آرا خود را نسبت به‌ انتخابات پیشین از دست داد و از ۴۴،۸ درصد به‌ ۳۴،۵ درصد نزول کرد. حزب سوسیال دمکرات  SPD هم علیرغم مانورها و تلاش بسیار از ۳۷،۱ درصد در انتخابات قبلی به‌ ۳۴،۵ درصد رسید. حزب سبزها از ۶،۲ درصد به‌ ۱۲،۱ درصد صعود کرد و این بالاترین رقمی است که‌ تا کنون این حزب در انتخابات این ایالت بدست آورده‌ است. لیبرالهای دمکرات از ۶،۲ درصد به‌ ۶،۸ درصد رسیده‌اند. حزب چپ Die Linke برای اولین بار به‌ پارلمان ایالتی در شهر دوسلدورف راه‌ پیدا می کند. این حزب ۵،۶ درصد آرا را به‌ خود اختصاص داده‌ است.

بدین ترتیب حزب دمکرات مسیحی ۶۷ کرسی از ۸۹ کرسی خود را حفظ کرده‌ و ۲۲ کرسی را از دست می دهد. حزب سوسیال دمکرات ۶۷ کرسی از ۷۴ کرسی را حفظ و ۷ کرسی را از دست می دهد. لیبرالها یک کرسی به‌ ۱۲ کرسی قبلی خود اضافه‌ کرد ه‌ و با ۱۳ نماینده‌ در پارلمان حضور خواهند داشت. حزب سبزها که‌ در مجلس قبلی ۱۱ کرسی داشت اکنون با ۱۲ کرسی بیشتر ۲۳ کرسی خواهد داشت. و سرانجام حزب چپ به‌ یکباره‌ ۱۱ نماینده‌ به‌ پارلمان ایالت خواهد فرستاد.

پیشبینی برای تشکیل دولت و ائتلاف ممکن در عین حال که‌ ساده‌ است می تواند پیچیده‌ هم باشد. اگر به‌ میزان رای مردم توجه‌ شود، مردم به‌ تغییر دولت و مجلس رای داده‌اند و اصولا” بیشترین آرا را طیف چپ به‌ خود اختصاص داده‌ است. اگر به‌ آرا  اکثریت رای دهندگان توجه‌ شود، باید ائتلاف میان حزب سوسیال دمکرات و سبزها صورت پذیرد، ولی این دو حزب به‌ تنهایی اکثریت آرا را ندارند و نیاز به‌ آرای حزب چپ پیدا می کنند، اینکه‌ سوسیال دمکراتها وارد ائتلاف با این حزب خواهند شد یا نه‌، نیاز به‌ چرخش فکری و سیاسی آن نسبت به‌ این جریان دارد که‌ می تواند بر کل روند سیاسی در آلمان تاثیر بگذارد.

 فرض دیگر این خواهد بود که‌ دوو جریان سوسیال دمکرات و سبزها که‌ در دوره‌ای در سطح کل آلمان هم باهم در دولت فدرال بودند، با لیبرالهای دمکرات هم پیمان شوند، که‌ در این صورت اپوزسیون آنها حزب راست دمکرات مسیحی از طرفی و حزب چپ از طرف دیگر خواهد بود. شق سوم هم ائتلاف سیاه‌ و سرخ حزب دمکرات مسیحی و سوسیال دمکرات خواهد بود، تجربه‌ این ائتلاف در سطح کل آلمان در دوره‌ پیشین  ناکام و پراز تنش بود و به‌  بحران در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی دامن زد. در صورتیکه‌ شق سوم ائتلاف عملی گردد، باید دید نوردراین وستفالن در حال ورشستگی چه‌ آینده‌ای خواهد داشت. بسیاری از شهرهای این ایالت در حال ورشکستگی هستند. شهری مانند کلن با بیکاری ده‌ درصد روبرو است و بر طبق تازه‌ترین آمار شهرداری کلن ۲،۵ میلیارد یورو بدهکار است.

شهروندان این ایالت بیمناک به‌ رویدادهای روزهای آینده‌ و گفتوگوهای میان احزاب جهت تشکیل دولت و ائتلاف چشم دوخته‌اند.

امروز یکشنبه‌ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹(نهم ماه‌ مای ۲۰۱۰) بخشی از ایرانیان شهر کلن در تظاهراتی ضمن ابراز انزجار از اعدام «فرزاد کمانگر»، «علی حیدریان»، «فرهاد وکیلی»، «شیرین علم هولی» و «مهدی اسلامیان»، شعارهایی علیه‌ حکومت ایران به‌ زبانهای فارسی و آلمانی سردادند.

  ایرانیان شهر کلن ساعت ۱۷ به‌ وقت محلی در یکی از میدانهای مرکزی شهربنام رودلف پلاتس Rudolfplatz  جمع شدند. تا ساعت ۱۸٫۱۵ برخی از شرکت کننده‌گان به‌ زبان آلمانی و فارسی  در محکومیت  جمهوری اسلامی به‌ سخنرانی پرداختند. در این گردهمائی  شعارهایی در محکومیت کل نظام نظیر مرگ بر جمهوری اسلامی ایران، مرگ بر حکومت فاشیستی ایران، مرگ بر دیکتاتور سر داده‌ شد. پس از آن شرکت کننده‌گان به‌ طرف یکی دیگر از میدانهای شهر به‌ نام تسولپیشر پلاتس Zülpicher Platz   به‌ راهپیمائی پرداختند و در طول مسیر به‌ زبان آلمانی شعار می دادند. در این میدان بعداز خواندن نامه‌ فرزاد کمانگر و سرود خوانی به‌ زبان فارسی و کردی میتینگ به‌ پایان رسید. برگزارکننده‌گان برنامه‌ که‌ به‌ شیوه‌های مختلف از طریق اس ام اس، فیس بوک، تلفن به‌ بقیه‌ خبر داده‌ بودند، اعلام کردند که‌ در روزهای آینده‌ برنامه‌های اعتراضی ادامه‌ خواهد داشت. هرچند جمعیت شرکت کننده‌ در تظاهرات به‌ ۱۰۰۰ نفر نمی رسید، با اینحال در این روز تعطیل که‌ روز انتخابات ایالت نورد راین وستفالن هم بود، سازماندهی این اعتراض بسیار قابل توجه‌ بود و سازماندهندگان این تظاهرات توانسته‌ بودند، شعارها، پلاکارتهای مختلفی را همراه‌ عکسهای «فرزاد کمانگر»، «علی حیدریان»، «فرهاد وکیلی»، «شیرین علم هولی» و «مهدی اسلامیان» تهیه‌ کنند.

 دولت فعلی را حزب CDU (مسیحی دمکرات) به‌ همراه‌ FDP (لیبرالها) در اختیار دارند، که‌ در انتخابات قبلی توانستند بعد از ۵۰ سال حکومت و پارلمان را از دست SPD (سوسیال دمکراتها) در بیاورند که‌ در سالهای اخیر در اتحاد با GRÜNE (حزب سبزها) دولت و اکثریت مجلس را در اختیار داشت. همزمان با در دست گرفتن دولت و پارلمان CDU توانست‌ شهرداریهای مهمی چون کلن را هم در اختیار بگیرد، شهری که‌ همیشه‌ یکی از مراکز مهم حزب سوسیال دمکرات بوده‌. پارلمان شهر کلن و پست شهردار کل در انتخابات ساڵ ۲۰۰۹ بار دیگر به‌ دست سوسیال دمکراتها و سبزها افتاد.

جدال و مبارزه‌ جدی سوسیال دمکراتها و سبزها از یک طرف، مسیحی دمکراتها و لیبرالها از طرف دیگر بر سر حکومت و پارلمان ایالت است که‌ مرکز آن شهر دوسلدورف میباشد. در سالهای اخیر دو حزب دیگر هم به‌ جمع احزاب فوق اضافه‌ شده‌اند، چپ ها LINKE  و طرفداران کلن Pro Köln  که‌ اخیرا” حزب طرفداران نورد راین وستفالن را هم تشکیل داده‌اند.

حزب چپ ها که‌ از دو جریان حزب دمکراتهای سوسیالیست(مربوط به‌ شرق آلمان) و حزب چپ که‌ مجموعه‌ای از سوسیال دمکراتهای جدا شده‌ از حزب سوسیال دمکرات و اتحادیه‌های کارگری هستند، هم اکنون به‌ مانند جریان طرفداران کلن، نمایندگانی در پارلمان شهر کلن دارند و بعید نیست که‌ به‌ پارلمان ایالت هم راه پیدا کنند.‌  

حزب Pro Köln که‌ جنبه‌هائی از ضد خارجی بودن، به‌ آن نسبت داده‌ میشود و شدیدا” مخالف ساختن مساجد در شهرهای آلمان ،بخصوص مخالف ساختن بزرگترین مسجد آلمان در شهر کلن میباشد، توانسته‌‌ تعداد اعضای فعال خود را به‌ ۱۶۰۰ نفر برساند و در سطح ایالت هم در انتخابات شرکت می کنند.

 همه‌ این مسائل و مشکلات سیاسی، اقتصادی، آموزشی و بیکاری بالای ۱۰% شرایط انتخابات را برای احزاب بزرگ نظیر دمکرات مسیحی  و سوسیال دمکرات دشوار کرده‌ است.

 نورد راین وستفالن بزرگترین ایالت آلمان از لحاظ جمعیت است که‌ بالای ۱۸ ملیون نفر می باشد. در این میان شهر کلن با جمعیتی بیش از یک ملیون، جایگاه‌ ویژه‌ای در انتخابات خواهد داشت. شهرهای دورتموند، دوسلدورف، اسن، دویسبورگ هرکدام با جمعیت نیم ملیونی و شهرهای بوخوم، وپرتال، بیلفلد، بن، هر کدام با جمعیتی بیش از سیصد هزار نفر و شهر مونستر با جمعیتی کمتر از سیصد هزار، جایگاه‌ خود را در انتخابات خواهند داشت، اما هیچکدام از این شهرها جایگاه‌ کلن را در این مصاف سیاسی نخواهند داشت، به‌ همین دلیل و دلایل دیگر شهر کلن برای هر کدام از این احزاب اهمیت زیادی دارد و از هم اکنون احزاب سراسری آلمان در صدد تقویت احزاب ایالتی خود برآمده‌اند، تا شاید حالت فعلی را حفظ کنند و مخالفین در صددند که‌ شاید حالت فعلی به سود آنها‌ به‌ هم بخورد.

  شعارها و سخنرانیهای احزاب در قدرت، با صراحت نگرانی آنها را بازتاب می دهد. در برخی از شعارها مردم را از تغییر دولت به‌ سود چپ ها می ترسانند. در این میان خارجی تبارهای آلمانی، وزن سنگینی در انتخابات فعلی خواهند داشت، حزب چپ ها بیشترین کاندید را از گروهایی نظیر ترکها و کردها  در جمع خود دارد. حزب سوسیال دمکرات کاندید ترک تبار را در لیست خود گنجانده‌ است. دمکرات مسیحی و لیبرالها در چنبره‌ اصلی خود باقی مانده‌اند. سبزها بر خلاف گذشته‌ کمتر کاندید غیر آلمانی را در این انتخابات دارد.

 ایرانی ها هم بخشی از شهروندان شهرهای نورد راین وستفالن را تشکیل می دهند، بخصوص در شهر کلن. در سراسر ایالت تخمین زده‌ میشود که‌ تعداد ایرانیها بیش از ۳۰۰۰۰ نفر باشد، در شهر کلن این تعداد بیش از ۱۲۰۰۰ نفر است. اینکه‌ آیا در سطع ایالت افراد ایرانی تبار، کاندید برای مجلس ایلت هستند، یا نه‌ برای کلن لایف مشخص نیست.

 در پارلمان فعلی CDU  تعداد ۸۹ نماینده‌، FDPتعداد ۱۲ نماینده‌،  SPD تعداد ۷۴ نماینده‌ و GRÜNEتعداد ۱۱ نماینده‌ دارند. آیا  می توان حدس زد، آرایش صندلی های پارلمان نورد راین وستفالن در انتخابات ۹ مای، چطور خواهد بود؟ آیا می توان باور کرد کرد که‌ مشکلات عدیده‌ نظیر بیکاری که‌ در حال افزایش است، مشکلات مدارس، دانشگاهها، مشکلات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در انتخابات آینده‌ نقشی ایفا کند؟ اگر جواب آری است کدام یک از این احزاب خواهان رفع این مشکلات بطور جدی هستند؟  آیا برای شما مشخص است که‌ در انتخابات آینده‌ به‌ چه‌ کسی رای می دهید؟ آیا انتظارات مشخصی از این انتخابات دارید؟