امروز شنبە پنجم ژوئن سال ٢٠١٠ سینەدم بزرگترین سینمای شهر کلن مملو از آدم های است کە برخلاف هر روز در سال ،بە زبان کردی حرف می زنند، دلیل حضور جمعیت انبوە کردها در این مکان، اکران فیلم مستندی است بنام دختران فراموش شدە درسیم، کە کاری است مشترک از خانم نضهت و آقای کاظم گوندوغان . ٧٢سال قبل بعداز اعدام سید رضا درسیمی رهبر ملی و مذهبی کردها و قتل عام مردم منطقە درسیم توسط ارتش ترکیە، بسیاری از دختران و پسران این دیار بە نقاط دیگر ترکیە کوچ دادە شدند. پدر و مادران این بچەها اکثرا” کشتە و یا ناپدید شدند و هیچ وقت سراغی از آنها پیدا نشد. این دختران کە تنها بە زبان کردی تکلم می کردند، در شهرهای ترکیە تحت نظر نیروهای امنیتی ترکیە بە کار در خانەهای ترکها گماردە شدند. نضهت و کاظم گوندوغان بعداز گذشت بیش از ٧٠ سال سراغ این دختران را گرفتەاند و چندتائی از آنها را کە زندە ماندەاند بە جلو دوربین دعوت کردەاند، آنچە در این فیلم نشان دادە می شود شرح حال زندگی تراژیک این دختران دیروز و سالمندان امروز است. شدت رنج و آزار این دختران در طول تمام زندگی اشان آنچنان سخت بودە، کە بازگو کردن آن همان درد و همان احساس لگدمال شدە، را در جان و روح آنها تازە می کند.  اما در نگاە و حرفهای این زنان نوعی انرژی ، امید همراە با خندەها و بذلە گویها وجود دارد، کە بینندە را بە تحسین این زنان وامیدارد.  در کلام این زنان تنها شرح ماجرا وجود دارد و خبری از انتقام در میان نیست. این زنان کە علوی مذهب می باشند در فیلم بە زبان ترکی حرف می زنند، زنانی کە هیچ سوادی نداشتە و ندارند.

فیلم با استفادە از تکەهائی مستند از وقایع آن زمان، بخشی از طبیعت کردستان را نمایش می دهد. فیلم دختران فراموش شدە درسیم ابتدا با همین فیلمها و عکس های آن وقایع از جملە عکس شیخ رضا شروع می شود و صدایی زنانە بە روایت ماجرا می پردازد. سپس داستان با بازکردن گرە تکە پارچەای کە چیزی در آن گذاشتە شدە است ، ادامە پیدا می کند، اما بینندە آن شیئ درون تکە پارچە را نمی بیند. فیلم شاید از نظر هنری و پرداخت داستان هر کس و منتقدی را رازی نکند، اما بە عنوان یک سند تاریخی از جنایاتی کە در حق مردم کرد توسط دولت ترک و عثمانی انجام گرفتە است ، بسیار با ارزش خواهد بود. فیلم با بازکردن همان تکە پارچە و حرفهای یکی از دخترها بە پایان نزدیک می شود. مادر آن دختر قبل از مرگ بخشی از گیس خود را قیچی کردە بە دختر خود می دهد تا آنرا پیش خود نگە دارد، این تکە گیس قیچی شدە بعداز گذشت هفتاد سال بر جنایاتی کە اتفاق افتاد و جهان در برابر آن سکوت کرد گواهی می دهد. نضهت خود دختر کردی است کە از دانشگاە روانە زندانهای ترکیە می شود، او بعداز آزادی از طریق شرکت در دورەهای فیلم سازی جمعیت دفاع از حقوق بشر، اقدام بە تهیە فیلم های کوتاە می کند و دختران فراموش شدە درسیم اولین فیلم بلند اوست کە با استقبال بسیار خوب تماشاچی ها و مسئولین سازمانهای مختلف آلمانی شرکت کنندە در مراسم روبرو شد. فیلم دختران فراموش شدە درسیم سند دیگری است در کنار سند قتل عام ارامنە در همان زمان، کە توسط حکومت ترکیە انجام شد و هنوز می توان آنرا بە عنوان پروەندەای باز دید، شاید بشریت روزی این جنایت و مسببین آنرا محکوم کند. شاید!

کۆڵن لایف